Soczewki fotochromowe - Oko i Okulary

Idź do spisu treści

Menu główne

Soczewki fotochromowe


SOCZEWKI FOTOCHROMOWE

W zmiennych warunkach nasłonecznienia zalecane jest szkło okularowe o różnym stopniu przyciemnienia. W 1964 roku wynaleziono pierwsze szkło mineralne samozabarwiające się. Natomiast w 1967 zaczęto produkować te szkła na skalę przemysłową, jako szkła fotochromowe. Materiał fotochromowy od którego zależy proces przyciemnania i rozjaśniania szkieł to aktywne centra atomów srebra (Ag +), a dokładniej ich halogenki, ale tak rozmieszczone w strukturze szkła, że możliwe są ciągłe i odwracalne zmiany ich stanu zaciemnienia. Pod wpływem promieniowania UV-A lub światła widzialnego o krótszej długości fali, atom srebra zmienia swoją zewnętrzną strukturę elektronową przy wykorzystaniu istniejących w masie szkła elektronów. Fotochromy reagują na długość fal z zakresu światła słonecznego głównie od 300 nm do 450 nm, przy czym duży wpływ ma temperatura otoczenia. W praktyce wygląda to tak, że szkła w wysokiej temperaturze zaciemniają się w mniejszym stopniu niż w temperaturach średnich i niskich. Przy niskich temperaturach oraz przy intensywnym promieniowaniu UV np. zimą w górach, zaciemniają się bardziej i szybciej, ale niestety potrzebują także dłuższego czasu do rozjaśnienia. Niekorzystny wpływ wysokiej temperatury na stopień zaciemnienia szkieł fotochromowych, sprawia że nie powinno się traktować ich jako typowe szkła przeciwsłoneczne, lecz jako szkła ograniczające w pewnym stopniu natężenie promieniowania słonecznego. Porównujac właściwości fotochromowych szkieł mineralnych i plastikowych, szkła mineralne sprawniej powracają do stanu rozjaśnienia. W tym momencie należy zaznaczyć, iż całkowite rozjaśnienie szkieł fotochromowych może nastąpić jedynie w warunkach długotrwałego przechowywania w zaciemnieniu lub dzięki wygrzaniu w odpowiednich warunkach. W czasie zwykłego użytkowania szkieł fotochromowych zawsze cechować je będzie pewien stopień zaciemnienia. Także poprzez szybę np. samochodową szkła znacznie mniej się przyciemniają. Na stopień przyciemnienia szkła ma również wpływ grubość samej soczewki. Dla osób, które mają znaczne różnice w korekcji pomiędzy okiem prawym i lewym, zaleca się szkła fotochromowe plastikowe, gdyż przy tego typu szkłach warstwa fotoczuła ma zawsze jednakową grubość i zabarwia się równomiernie. W szkłach mineralnych właściwości samobarwiące ma cała masa soczewki. Wszystkie szkła fotochromowe są doskonałymi filtrami całego zakresu szkodliwego promieniowania UV. Wszystkie szkła fotochromowe ulegają tzw. starzeniu się. Należy się liczyć z tym, że wraz z upływem czasu ich właściwości samobarwiące będą się zmieniać. Podsumowując:

Szkła mineralne fotochromowe
Zalety:
-szybkość reakcji na zmiany warunków oświetlenia
-trwałość materiału
-odwracalność efektów starzeniowych (wygrzanie w temp.80 stopni Celsjusza)

Wady:
-zależnośc stopnia zaciemnienia szkieł od grubości oraz ciężaru właściwego, zwłaszcza przy większych mocach optycznych

Szkła organiczne (plastikowe) fotochromowe
Zalety:
-niski ciężar właściwy materiału organicznego
-niezależność zabarwienia od grubości szkła

Wady:
-gorsze właściwości w zakresie szybkości reakcji na zmianę warunków oświetlenia
-mniej odporne na zarysowania
-warstwa fotoczuła ulega nieodwracalnym zmianom starzeniowym

Optyk radzi:

Wszystkie soczewki fotochromowe prędzej czy poźniej zużywają się. Wynika to ze specyfikacji procesow fotochemicznych zachodzących w barwniku. Żywotność soczewek zależy od trybu eksploatacji, ale zwykle nie przekracza dwóch, trzech sezonów. Soczewki nadal zachowują własności korekcyjne, jednak własności fotochromowe z biegiem czasu staja się coraz mniej wyraźne. Nieznacznej zmianie ulega także kolor, dlatego parowanie nowych soczewek z używanymi bywa problematyczne. Przy wymianie jednego szkła optyk nie jest w stanie dobrać szkło "do pary". Wiemy doskonale, że nawet lakier samochodowy wyblaknie gdy jest poddany działaniu słońca.



 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego