Oko i Okulary


Idź do treści

Wady wzroku


WADY WZROKU



OKO MIAROWE
Promienie świetlne na swojej drodze do siatkówki oka zostają załamane przez rogówkę,soczewkę i ciało szkliste. Jeżeli siatkówka oka znajduje się w odległości równej ogniskowej aparatu optycznego oka, to wytworzone w jej płaszczyźnie obrazy bedą ostre i wyraźne. Takie oko nazywamy okiem miarowym.



NADWZROCZNOŚĆ, DALEKOWZROCZNOŚĆ (hyperopia)
Osoby z tą wadą wzroku widzą lepiej przedmioty dalekie niż bliskie. Przyczyną dalekowzroczności może być zbyt krótka gałka oczna lub zbyt słaby układ optyczny (soczewka i rogówka za słabo załamują światło). Dzieci i młode osoby dorosłe zwykle nie odczuwają skutków tej wady wzroku, ponieważ potrafią ją kompensować. Mięśnie regulujące akomodację soczewki pogrubiają ją , zwiększając jej refrakcję. Mechanizm ten jest odruchowy. Dłuższe skupianie wzroku na przedmiotach bliskich powoduje zmęczenie tych mięśni, co objawiać się może bólami głowy. Zwykle objawia się to w wieku średnim, kiedy zmniejsza się zdolność korekcyjna soczewki. Wtedy trzeba zastosować szkła korekcyjne, mające soczewki wypukłe, a więc skupiające, dodatnie. Pewne postacie dalekowzroczności można również leczyć chirurgią laserową.


KRÓTKOWZROCZNOŚĆ (myopia)
Osoba cierpiąca na krótkowzroczność ma trudności z widzeniem przedmiotów odległych, ponieważ obrazy przedmiotów widzianych powstają przed siatkówką. Przyczyną tego jest zwykle dłuższa gałka oczna. W takim oku promienie świetlne mają do przebycia dłuższą drogę, zanim padną na siatkówkę. Drugim powodem krótkowzroczności może być zbyt duża siła łamiąca soczewki lub rogówki, które mocniej niż normalnie załamują światło.
Krótkowzroczność jest często dziedziczna. Zwykle pojawia się w wieku szkolnym i rozwija do lat dwudziestu lub trzydziestu. Korygują tę wadę wzroku szkła lub soczewki kontaktowe rozpraszające, minusowe. Są one wklęsłe-cieńsze w środku, grubsze na obwodzie. W celu skorygowania krótkowzroczności coraz częściej stosuje się zabiegi chirurgiczne za pomocą lasera. Eliminują one całkowicie lub częściowo konieczność noszenia szkieł korekcyjnych.



ASTYGMATYZM (niezborność rogówkowa)
Powodem tej wady wzroku jest nieregularny kształt rogówki - przezroczystej, wypukłej płytki stanowiacej przednią część gałki ocznej. W astygmatyzmie poszczególne miejsca rogówki - południki - załamują światło z niejednakową siłą, w związku z czym promienie światła nie spotykają się na sitkówce w jednym punkcie, tylko tworzą smugę. Kształt rogówki w astygmatyzmie można porównać do elipsy, w której południki mają różną moc łamiącą. Wynikiem jest to, że astygmatycy widzą przedmioty zamazane i zniekształcone. Zniekształcenie obrazów w astygmatyzmie można porównać ze zniekształceniem obrazów w krzywym zwierciadle. Rodzaj i stopień zniekształcenia przedmiotów w krzywym zwierciadle zależy od rodzaju i stopnia zniekształcenia samego zwierciadła. Szkła korygujace astygmatyzm ( tzw. soczewki toryczne ) mają analogiczną moc łamiącą jak rogówka, ale wzdłuż południków. W ten sposób nieprawidłowości w załamaniu promieni świetlnych przez rogówkę i przez soczewkę okularów znoszą się wzajemnie i na siatkówce powstaje wyraźny obraz.
Astygmatyzm zwykle rozwija się bardzo wcześnie i ustala już w pierwszych kilku latach życia. Często towrzyszy mu krótkowzroczność lub dalekowzroczność. Oczywiście szkła powinny być tak dostosowane, aby korygowały obydwie wady wzroku.


DALTONIZM
Zaburzenia w rozpoznawaniu barw, zaburzenia wrodzone,dziedziczne polegające na nierozpoznawaniu barwy: czerwonej (protanopia), zielonej (deuteranopia), czerwono zielonej (daltonizm), żółto-niebieskiej (tritanopia). Zaburzenia rozpoznawania barw występują głównie u mężczyzn (około 15 %), wyjątkowo u kobiet. Daltonizm nabyty może pojawić się w wyniku uszkodzenia siatkówki lub dróg wzrokowych, a także po stosowaniu niektórych leków. Nazwa pochodzi od nazwiska chemika angielskiego J. Daltona, który jako pierwszy opisał daltonizm w 1794 r.

Optyk radzi...

Tak zwane "komputerowe" badanie wzroku nie może zastąpić specjalisty. Mierzenie wady wzroku za pomocą autorefraktometru jest tylko badaniem pomocniczym, nie uwzględniającym na przykład współdziałania obu oczu w procesie widzenia, ich wzajemnego ustwienia albo głębokości osadzenia oczu. Dokładność wyników pomiaru autorefraktometrem (jej miarą jest rozrzut poszczególnych wyników w serii pomiarów, a nie liczba cyfr po przecinku na wydruku wyniku! ) ustępuje dokładności fachowo przeprowadzonego badania optometrycznego. Badanie za pomocą autorefraktometru usprawnia pracę okulisty, ale weryfikacja pomiaru "komputerowego" innymi metodami jest absolutnie konieczna. Jeżeli proponuje się Tobie "usługę kompleksową: badanie komputerowe i wykonanie okularów" bez innego badania specjalistycznego - bądź nieufny! Możesz sobie bardziej zaszkodzić, niż pomóc, i prawie na pewno nie będziesz zadowolony z okularów.

Szukaj kolejnych porad na następnych stronach




Powrót do treści | Wróć do menu głównego